آگهی واقعی است؟ عکس، مشخصات و فروشنده را بسنجید

چند بررسی پیش از اولین پیام: عکس‌ها از خود کالاست یا از اینترنت؟ مشخصات با هم جور است؟ صفحهٔ فروشنده چه می‌گوید؟ و چطور یک «عکس اثبات» بخواهید.

آخرین به‌روزرسانی:

وقت گذاشتن برای قرار و رفت‌وآمد، وقتی آگهی از اول واقعی نبوده، اولین ضرر است. این بررسی‌ها چند دقیقه طول می‌کشد و بیشترشان را پیش از اولین پیام می‌توانید انجام دهید.

۱. عکس‌ها

  • عکس کاتالوگی (پس‌زمینهٔ سفید، نورپردازی استودیویی، بدون هیچ نشانی از محیط) برای کالای دست‌دوم عجیب است.
  • جست‌وجوی تصویری: یکی از عکس‌ها را در جست‌وجوی تصویری گوگل (Google Lens) یا موتورهای مشابه بدهید. اگر همان عکس در سایت‌های دیگر یا آگهی‌های دیگر با نام‌های مختلف پیدا شد، آگهی را جدی نگیرید.
  • جزئیات عکس‌ها با هم جور باشد: پس‌زمینه، کف اتاق، نور و پلاک یا شمارهٔ سریال در عکس‌های مختلف یک آگهی نباید با هم تناقض داشته باشد.

۲. متن و مشخصات

  • مشخصات فنی با مدل ادعاشده جور باشد؛ مثلاً حافظه‌ای که آن مدل اصلاً ندارد یا سال ساختی که با ظاهر خودرو نمی‌خواند.
  • متن‌های خیلی کلی و کپی‌شده که به هر کالایی می‌خورد، نشانهٔ خوبی نیست.
  • قیمت را با آگهی‌های مشابه و با راهنمای قیمت بازارک مقایسه کنید؛ فاصلهٔ خیلی زیاد از قیمت معمول، دلیل می‌خواهد.

۳. صفحهٔ فروشنده

روی نام آگهی‌دهنده بزنید و صفحه‌اش را ببینید: از کی عضو است، چند آگهی فعال دارد و آیا آگهی‌هایش با هم منطقی است. حسابی که همین امروز ساخته شده و ده کالای گران و بی‌ربط برای فروش دارد، جای سؤال دارد.

۴. «عکس اثبات» بخواهید

از فروشنده بخواهید یک عکس تازه از کالا بفرستد که کاغذی با نام شما و تاریخ امروز کنارش باشد، یا در یک تماس تصویری کوتاه کالا را نشان دهد. فروشندهٔ واقعی در یک دقیقه این کار را می‌کند؛ بهانه‌آوردن برای این درخواست ساده، خودش جواب است.

اگر آگهی جعلی بود

از صفحهٔ آگهی «ثبت تخلف و مشکل آگهی» را بزنید و دلیل «کلاهبرداری یا نقض قانون» را انتخاب کنید؛ کپی‌کردن عکس آگهی دیگران هم از همین مسیر گزارش می‌شود.

بررسی عکس و فروشنده جای دیدن حضوری کالا را نمی‌گیرد؛ فقط مشخص می‌کند ارزش رفتن به قرار را دارد یا نه.

بیشتر در «پیشگیری از کلاهبرداری، موقعیت‌به‌موقعیت»

جوابتان را نگرفتید؟

با پشتیبانی گفتگو کنید؛ همین‌جا باز می‌شود.